مدیران شهرداری باید برای ساخت فیلم شهری به فیلمسازان سوژه بدهند

[ad_1]

سینماپرس: حبیب کاوش، فیلنامه نویس و کارگردان سینما، معتقد است: ویژگی های مثبت و منفی هر شهر و حومه اش باید براساس مستندات علمی، مورد تحقیق قرار گیرد. از این طریق اطلاع پیدا می کنیم که شهر چه دردهایی دارد و بعد از طریق مدیران شهرداری به فیلمساز موضوعات داده می شود.

حبیب کاوش در گفت و گو با سینماپرس، درباره ماهیت فیلم شهری اظهار کرد: ببینید، شهر به عنوان موجود زنده است و اگر آن را جدی نگیریم، تباه می شود، تصور کنید، شهر همانند کودکی است که باید از آن مراقبت شود اگر در توجه به آن غفلت کنیم مطمئنا در آینده نه تنها مفید نیست بلکه به شدت فردی مخرب خواهد بود این را به شهر هم می توان بسط داد.

وی به تفاوت فیلم شهری و فیلم اجتماعی اشاره کرد و گفت: فیلم اجتماعی و فیلم شهری دو مقوله کاملا جدا است، فیلم اجتماعی به روابط انسان ها و مشکلات آنان می پردازد. در حالی که، فیلم شهری موضوعات شهر را مطرح می کند که چه معضلات و مشکلاتی در شهر وجود دارد.

کارگردان فیلم «محفل ایکس» به موضوعات شهری در فیلم ها پرداخت و بیان کرد: با توجه به تعدد شهرها، شرایط آب و هوایی، نوع معماری و معضلات، تمام این موارد در هر شهری فرق می کند و هر شهر ویژگی خاصی دارد. مسلما مشکلاتی که در جنوب وجود دارد با مشکلات استان شهرکرد متفاوت است. پس در درجه اول باید ببینیم در مورد کدام شهری می خواهیم فیلم بسازیم و بعد شرایط جغرافیایی، تاریخی و اقلیمی را درنظر بگیریم.
موضوعات اجتماعی را با موضوعات شهری، خلط نکنیم

کاوش به «دایره مینا» داریوش مهرجویی اشاره کرد و توضیح داد: به اعتقاد من، فیلم «دایره مینا»  مهرجویی، در ژانر اجتماعی قرار می گیرد. (فیلم در مورد فردی است که با دلالی خون، امرار معاش می کند) این فیلم به نوعی اجتماعی ـ اقتصادی است زیرا نیاز اقتصادی فرد را مطرح می کند، مسلما این موضوع خون فروشی امکان دارد در هر شهری اتفاق بیفتد همانند کلیه فروشی که در حال حاضر بسیار رایج است.

کارگردان فیلم «پرواز در قفس» در ادامه افزود: ببینید، موضوعاتی وجود دارد که وابسته به خود شهر است به عنوان مثال سکون هوا تنها در تهران است، در گیلان آب و هوا فرق می کند، در اردبیل جو هوا متفاوت است اما هر آدمی که در این شهرها زندگی می کنند امکان دارد که کلیه بفروشند مسلما این مسئله ربطی به ویژگی شهر ندارد، مسئله اقتصادی ـ اجتماعی است.

وی تصریح کرد: باید فیلمی را در قالب تعریف شهری بگذاریم که مسائل شهری خاص را به رخ بکشد. در حالی که، معمولا موضوعات اجتماعی با مسائل شهری خلط مبحث شده است، این درست نیست. نباید روابط اجتماعی ـ اقتصادی و اجتماعی با مسائل شهری درآمیخته شود.

به گفته کاوش، در تهران یا هر شهر دیگر، امتیازات و ضعف هایی وجود دارد همانند، شرایط آب و هوا، بهداشت، حمل و نقل عمومی، ترافیک و… که فیلمساز باید روی این نوع مسائل تمرکز کند و فیلم بسازد تا برای مشکلات چاره سازی شود.

کارگردان فیلم «دادشاه» گفت: ویژگی های مثبت و منفی هر شهر و حومه اش باید براساس مستندات علمی، مورد تحقیق قرار گیرد. از این طریق اطلاع پیدا می کنیم که شهر چه دردهایی دارد و بعد از طریق مدیران شهرداری به فیلمساز موضوعات داده می شود. که به عنوان مثال در مورد ترافیک و معضلات ایجاد شده از آن فیلم بسازند.
نبود تصمیمات مناسب مدیریتی، شهر را فلج کرده است

وی ابراز کرد: تصور کنید، سالن های سینما که پیش از انقلاب در لاله زار وجود داشتند لوکیشن سینمایی بودن‌شان را به علت گسترش شهر از دست دادند سالن این سینماها در حال حاضر به دلیل اینکه اجازه تغییر کاربری ندارند، همانند شکل اولیه خود مانده اند و محل حیوانات، سوسک‌ها و موش‌ها شده است، تمام این موضوعات به دلیل فلج بودن تصمیمات شهری بر می گردد.

کاوش به جایگاه زنان در فیلم شهری اشاره کرد و گفت: آن چیزی که از شخصیت زن‌ها در سینما می بینیم، بیشتر در حیطه اجتماعی است و ربطی به فیلم شهری ندارد. اما باید این موضوع را مدنظر قرار داد کارایی چه زن و چه مرد در هر شهری متفاوت است، زنی که در کردستان به دنیا آمده و با مسائل مختلف شهر خود سروکار داشته است با زنی که در سیستان و بلوچستان زندگی کرده، فرق دارد. به اعتقاد من، آدم ها چه زن، چه مرد، چه کودک و سالخورده تعاریف خودشان را دارند.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *