امیدوارم کتاب صوتی مد روز نباشد

[ad_1]

امیدوارم کتاب صوتی مد روز نباشد

یک داستان نویس اعلام کرد:

امیدوارم کتاب صوتی مد روز نباشد

علی خدایی می‌گوید: امیدوارم کتاب صوتی نوعی آشتی و توجه به کتاب و میراث فرهنگی را به همراه داشته باشد و نوعی تازه و خلاق در سبک زندگی ما باشد نه یک مد روز.

 

تاريخ : شنبه ۳۱ تير ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۲۷

این داستان‌نویس ، با اشاره به این‌که کتاب صوتی «نزدیک‌ِ داستان» با صدای او توسط نشر چشمه تهیه شده و همراه کتاب عرضه می‌شود، گفت: من از کسانی هستم که از تبدیل کتاب‌هایم به کتاب صوتی استقبال می‌کنم بنابراین مخالف کتاب‌ صوتی نیستم اما خودم از آن‌ها تقریبا استفاده نمی‌کنم، کتاب کاغذی را ترجیح می‌دهم و دوست دارم چشم‌هایم متن و واژه‌ها را ببیند. من به این شیوه عادت کرده‌ام. گوش دادن به کتاب به تربیت نیاز دارد.

او افزود: کتاب‌های صوتی راه حلی است که کتاب و نوشتار هرچند گویا بین مردم برود. در بسیاری اوقات می‌شود به آن‌ها گوش‌ داد. چند سال پیش ماهنامه همشهری داستان برای داستان‌ها این کار را انجام داد و اتفاقا با استقبال روبه‌رو شد. این کار کم‌کم علاقه‌مندان خود را پیدا کرد و شخص به‌ جای شنیدن موسیقی‌هایی که مدام تکرار می‌شدند این داستان‌ها را می‌شنید.

خدایی درباره این‌که کتاب‌های صوتی می‌توانند رقیب و جایگزینی برای کتاب‌ کاغذی باشند و ناشران باید خود را به‌روز کنند یا خیر، اظهار کرد: باید برای این سوال به زمانی که ای‌بوک آمد مراجعه کنید. آیا ای‌بوک جای کتاب کاغذی را گرفت؟ هرکدام از این‌ها جایگاه خود را دارند. کتاب صوتی یا فیلم‌هایی که براساس آثار ادبی ساخته می‌شود همین‌طور، هرکدام جای خود را دارد و این‌ها باید به‌ یکدیگر کمک کنند که جلو بروند.

این نویسنده درباره این‌که چه‌ کارهایی را می‌توانیم انجام دهیم که کتاب‌های صوتی جذاب‌تر شوند گفت: کتاب‌ صوتی درواقع داستان‌خوانی است، اگر بخواهیم به آن لحن دهیم، بالا پایین کنیم، مابین آن موزیک پخش کنیم، اسمش می‌شود نمایش‌نامه‌خوانی رادیویی و دیگر داستان‌خوانی نیست. گوینده قرار نیست داستان را اجرا کند بلکه داستان را باید درست بخواند و به‌قدری کلمات را خوب ادا کند که تمام معنا و بار کلمه را منتقل کند. این‌که گوینده داستان زمانی که می‌گوید «پدر گفت» صدایش را کلفت کند یا «مادر گفت» صدایش را نازک کند برایم جذاب نیست.

او خاطرنشان کرد: گوینده باید لحن داستان را پیدا کند و شرکت‌های تولیدکننده کتاب‌های صوتی باید کسی را به عنوان گوینده انتخاب کنند که داستان‌خوانی بلد باشد و مخاطب را جذب کند و این‌که فلان کس صدایش خوب است و فلان برنامه را به خوبی اجرا می‌کند کافی نیست. گوینده بهتر است داستان را دریابد و تمام حس داستان را بدون کلمه‌ای اضافه بیان کند.

علی خدایی که با ایسنا گفتگو می کرد تأکید کرد: گوینده باید داستان را کامل و درست بخواند. در غیر این‌صورت بهتر است اصلا نخواند. شاید برخی از کتاب‌ها برای خوانده شدن درست نشده‌اند. اگر در مراحل زندگی خود به «بوف کور» مراجعه کنید نحوه خواندنش فرق می‌کند. یک‌جور تجربه شخصی است.

او در پایان اظهار کرد: همان‌طور که داستان بد می‌خوانید و آن را کنار می‌گذارید اگر داستان‌خوانی بد نیز بشنوید می‌گذاریدش کنار.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *